Ο καρκίνος του στομάχου δεν δίνει συμπτώματα νωρίς. Η επίμονη δυσπεψία πρέπει να διερευνάται με γαστροσκόπηση και όχι να αντιμετωπίζεται επ' αόριστον.

Οι νευροενδοκρινείς όγκοι του στομάχου (γαστρικά καρκινοειδή) χωρίζονται σε τρεις τύπους. Ο τύπος καθορίζει σχεδόν εξ ολοκλήρου τη θεραπεία.

Ο GIST είναι ο συχνότερος μεσεγχυματικός όγκος του πεπτικού και το στομάχι είναι η συνηθέστερη θέση του. Κάθε GIST κατατάσσεται σε κατηγορία κινδύνου.

Οι πολύποδες του στομάχου βρίσκονται συνήθως τυχαία στη γαστροσκόπηση. Οι περισσότεροι είναι αθώοι — σημασία έχει ο τύπος τους.

Απόφραξη της εξόδου του στομάχου σημαίνει ότι το στομάχι γεμίζει και δεν μπορεί να αδειάσει. Το πρώτο ερώτημα είναι πάντα ποια είναι η αιτία.

Η διάτρηση και η αιμορραγία είναι οι δύο επείγουσες επιπλοκές του πεπτικού έλκους. Και οι δύο αντιμετωπίζονται, αλλά ο χρόνος μετράει.

Το πεπτικό έλκος είναι μια πληγή στον βλεννογόνο του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου. Στις περισσότερες περιπτώσεις θεραπεύεται οριστικά με φάρμακα.

Η διάτρηση του οισοφάγου είναι πραγματικό χειρουργικό επείγον. Έντονος πόνος στο στήθος μετά από εμετό ή ενδοσκόπηση χρειάζεται άμεση εκτίμηση.

Ο καρκίνος του οισοφάγου είναι σοβαρή νόσος. Η πρώιμη μορφή θεραπεύεται συχνά ενδοσκοπικά, ενώ η τοπικά προχωρημένη με συνδυασμένη θεραπεία.

Οι καλοήθεις όγκοι του οισοφάγου είναι σπάνιοι και συνήθως τυχαίο εύρημα. Πότε αρκεί η παρακολούθηση και πότε χρειάζεται αφαίρεση.

Το εκκόλπωμα του οισοφάγου είναι σάκος στο τοίχωμά του. Το εκκόλπωμα Zenker δίνει δυσκολία κατάποσης, αναγωγές και κακοσμία. Πότε χρειάζεται θεραπεία.

Ο οισοφάγος Barrett είναι αλλαγή του βλεννογόνου από χρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Δεν είναι καρκίνος. Πώς παρακολουθείται και πότε θεραπεύεται.

Στην αχαλασία ο οισοφάγος χάνει την ικανότητα να προωθεί την τροφή και η βαλβίδα στο κάτω άκρο του δεν χαλαρώνει. Διάγνωση με μανομετρία και θεραπεία.